Door Chris Steijvers.
(23-11-2004)

Drie weken geleden werd in Amsterdam één van de vele pathologische aandachttrekkers die de Nederlandse media rijk is, gedood door iemand die alle redenen had zich door de man beledigd te voelen. Het was een onverstandige daad. De moslimhaat, die bestreden moet worden, werd er juist door aangewakkerd. Niet alleen stonden daarna moskeeën en islamitische scholen in brand, ook hebben de media sindsdien bijna geen aandacht meer voor zaken die niet met het gebeurde in verband zijn te brengen. De "verschrikkelijke moord", daar schijnt nu alles om te draaien.

Is het een verschrikkelijke moord? Natuurlijk niet. Enige dagen ervoor werd bekend gemaakt dat er in Irak maar liefst 100.000 burgerslachtoffers zijn gevallen.Voor het grootste deel zijn dat onschuldige kinderen. Maar in Nederland is het inmiddels gebruikelijk om bij moord en doodslag het verstand op nul te zetten en uit te barsten in een complete hysterie. Dat de media, die voor het grootste deel in handen van aandeelhouders zijn, geen geld verdienen met nuchtere berichtgeving maar wel met sensatie, zal daar een grote rol in spelen. De doorsnee Nederlander had tot het moment van zijn dood nog nooit van Van Gogh gehoord. En van de Islam weten ze ook al niks. De kwestie wordt dus vreselijk opgeblazen.

De politiek speelt het spelletje vrolijk mee. Er worden gewichtige discussies gevoerd over de "begrenzing van grondrechten" en de "botsing van grondrechten", waarbij iedereen het doet voorkomen de wijsheid in pacht te hebben. Daarbij gaat het om eenvoudige juridische leerstukken die elke rechtenstudent na zijn eerste collegejaar onder de knie moet hebben. Het ware gezicht van onze dames en heren parlementariërs komt pas te voorschijn als er maar een zweempje vermoeden bestaat dat hun eigen fysieke veiligheid in gevaar kan komen. Dan sluiten zich de rijen en roept men in koor om hoge straffen voor iedereen die een "bedreiging" uit. Een politieke overtuiging wordt blijkbaar gezien als een luxe en niet als iets waarvoor je wel eens zou kunnen bloeden.

"Moslimfundamentalisme" is plotseling het grootst denkbare kwaad in de wereld. Over het toenemend fundamentalisme onder de aanhangers van Boeddha, die enkele jaren geleden in Japan nog tientallen mensen middels gifgas vermoordden, gaat het niet. De Hindoefundamentalisten die hele gebieden in India onveilig maken, worden niet genoemd. In de VS en daarbuiten stelen Joodse fundamentalisten van de ene Chassidische sekte de kinderen van een andere Chassidische sekte. Blijkbaar is dat niet van belang. Om maar te zwijgen van het christelijk fundamentalisme. Een van de grootste en gevaarlijkste fundamentalisten zit op zijn heilige stoel in Rome en heeft van daaruit regelrechte invloed tot in de kern van de EU. Fundamentalisme is weliswaar een probleem, maar toch niet alleen met betrekking tot de Islam.

Een regering die betrokken is bij de bevolking zal haar uiterste best doen te voorkomen dat verschillende groepen uit die bevolking elkaar naar het leven gaan staan. Het huidige juridische kader is ruim voldoende om dit doel te bereiken. Men had Van Gogh tijdig de mond kunnen snoeren, niet alleen om te voorkomen dat hij de sfeer nog verder zou verzieken, maar ook om hem tegen zijn eigen waanzin te beschermen. Maar wil de regering dat?

Al vanaf begin jaren 80 wordt er in Nederland bezuinigd, dat wil zeggen het geld wordt van een steeds grotere groep die in armoede leeft, overgeheveld naar een steeds kleinere groep die te veel heeft. Door technische vernieuwingen in de 19e en 20e eeuw is de productiviteit zodanig gestegen, dat iedereen waar ook ter wereld een menswaardig bestaan zou kunnen hebben. Maar in een kapitalistisch systeem heeft men geen oog voor het algemeen belang, economische concurrentie staat in alles voorop. Eén van de architecten van deze bezuinigingspolitiek, oud-vakbondsvoorzitter, oud-minister van financiën, oud-
ministerpresident en tegenwoordig verzamelaar van goed betaalde commissariaten Kok, heeft in zijn functie van voorzitter van een EU-adviesgroep aanbevelingen gedaan om de arbeidsmarkt verder te flexibiliseren en het ondernemersklimaat te begunstigen. Dat alles om van Europa in het kader van de Lissabon-strategie in 2010 de meest concurrerende economie ter wereld te maken. We hoeven dan ook niet te verwachten dat de huidige trend van afbraak van sociale zekerheid zal stoppen. Er is inmiddels een nieuw sociaal akkoord gesloten dat alleen maar is te zien als het zoveelste stapje op weg naar, zoals het onafhankelijk kroonlid van de SER van der Heijden dat noemt, een Angelsaksische vechtmaatschappij.

Deze al twintig jaar durende afbraakpolitiek blijft natuurlijk niet zonder gevolgen voor de geestelijke gezondheid van de Nederlandse bevolking. Op dit moment is niemand nog zeker van een baan of van een uitkering, zelfs de AOW staat al ter discussie. De publieke dienstverlening is zodanig uitgehold dat goede gezondheidszorg, goed onderwijs en goed openbaar vervoer voor velen onbereikbaar zijn geworden. De regering heeft de controle over de huurprijzen voor een groot deel losgelaten, zodat de toch al bestaande woningnood nog verder kan toenemen. Nederland is geen beschaafd land meer. Net zoals de paarse regeringen (Kok!) heeft de huidige regering zowel de eerder genoemde Angelsaksische vechtmaatschappij als het volslagen aan lager wal geraakte Rusland als lichtende voorbeelden voor ogen. Als daar de bejaarden die niet meer productief zijn en ook als consument niet meer van belang zijn op straat doodvriezen, waarom zou dat dan in Nederland niet moeten kunnen? Het is alleen maar vervelend dat het hier maar zelden hard genoeg vriest.

Het hoeft niemand te verbazen dat een bevolking die onder zo'n grote psychische druk staat ontvankelijk is voor primitieve haatcampagnes tegen willekeurig welke voorgespiegelde vijand. De huidige regering heeft er belang bij dat verschillende bevolkingsgroepen met elkaar slaags raken. Dat leidt de aandacht af van waar het werkelijk om gaat, namelijk de steeds brutaler wordende uitbuiting van de werkende massa's. Dat levert tevens een prachtig excuus op om een enorm repressieapparaat in het leven te roepen. De algemene identificatieplicht en de verruiming van de bevoegdheden van de AIVD komen er niet om terroristen te ontmaskeren. Een potentiële terrorist vindt wel mogelijkheden om aan valse identiteitsbewijzen te komen en om de AIVD te omzeilen. De toenemende repressie is bedoeld om de gewone Nederlander, die misschien wel eens in verzet zou willen komen tegen de verslechteringen van zijn positie, te intimideren en te controleren.

Het maakt niet uit of iemand gelovig of ongelovig is wanneer het gaat om bestaanszekerheid en primaire levensbehoeften. De grootste angst van de kapitaalbezitters en hun handlangers in regering en parlement is dat mensen van verschillend geloof of levensovertuiging dit inzien, de handen in elkaar slaan en pakken wat hun toekomt.