Linda Van Berkel
Heusden

26 oktober 2006 - Bij deze neem ik de vrijheid mijn woede en frustratie te uiten over het ongepaste, bureaucratische, criminele en mensonterende beleid wat heerst in ons land. Het gaat over de vader van mijn kind. Jugo D. straatartiest in Amsterdam, die door het schrikbeleid van Balkenende, Verdonk, Cohen en uitvoerende niksnutten op straat die macht misbruiken, de dood is ingedreven als een wild beest.

Een man die geen onderdak had, geen gebruik maakte van ons economisch systeem en de enige levensbehoefte verdiende met zijn twee poppen waarmee hij kinderen vermaakte op het Rembrandsplein in Amsterdam. Een bikkelhard bestaan waar ik respect voor heb. Vooral omdat hij onze overheid niet nodig had. Alsof dit een misdaad is!. De "waarde en normen" van Balkenende! Loopjongen van de grootste terrorist ter wereld denkt de wereld veilig te maken door onzinnige regels en jachtpartijen te maken op mensen zoals u en ik. Mensen die Amsterdam maken tot wat het is heb je met rust te laten. Vooral wanneer ze zelf voor hun levensbehoefte zorgen op een creatieve en voor kinderen vermakelijke manier. Amsterdam begint langzaam maar zeker een saai en bekrompen dorp te worden! Voor een culturele ( laat staan multiculturele samenleving) is geen plaats meer!

Balkenende voegt de daad bij zijn uitspraak "op naar de VOC mentaliteit" met plezier uit! Moord, plundering en vervolging! Bovendien stelen ze van de burgers, liegen ze alles aan elkaar vast en zijn ze niet te beroerd te chanteren. (iedereen weet wat ik bedoel en anders zal het verderop duidelijk worden). Ze (de politiek) lopen voorop wanneer er ergens mensenrechten worden geschonden. Springen zogenaamd in de bres, voeren uren lange debatten. Je kan je afvragen of dit een intens gemeende actie is of dat men dit doet om kiezers te lokken.

Was Jugo Dujmic, de poppenspeler in Amsterdam, dan geen mens? Wat waren zijn rechten? Leg het de burgers maar eens uit zonder mooie praatjes en leugens steunend op Verdonk met haar asociale vreemdelingen beleid. Mensen die haar steunen moeten zich schamen want ik heb nog nooit een mens gekend in Nederland wat zoveel ellende en leed veroorzaakt heeft en zo normloos is.

Aangrijpende gebeurtenis

13 jaar geleden ben ik mijn toenmalige man Jugoslav D. tegengekomen.

Ik heb hem leren kennen als een integere, liefdevolle, creatieve jongen die niets liever wilde dan de wereld ontdekken en zijn passie uit te voeren .

Zijn lust en zijn leven (zijn grootste passie) waren zijn poppen. Hij was marionettenspeler in hart en nieren. Hij behandelde zijn poppen als zijn kinderen. Hij maakte ze zelf en vermaakte een hoop kinderen, maar ook volwassenen met zijn spel en creaties.

Toen al speelde hij op het Rembrandtplein, de Dam, het Leidseplein, het Vondelpark enz.

Wij zijn getrouwd en hebben samen een dochter gekregen. Helaas door omstandig heden is onze relatie uiteindelijk gestrand en is contact voor een periode verloren gegaan.

16 september jl kreeg ik bezoek van twee agenten die kwamen melden dat zij een stoffelijk overschot van mijn ex-man hadden gevonden in Amsterdam. In eerste instantie melden de politie dat hij daar al enkele maanden lag (ik neem aan dat de mensen die dit beoordelen kunnen zien hoelang iemand al dood is.) Naderhand kreeg ik te horen van de politie Amsterdam dat dit een vergissing was. Hij lag er "pas een week of vier".

Jugo heeft zichzelf door ophanging om het leven gebracht.

Recentelijk heb ik vernomen dat men al sinds midden juli naar hem op zoek was. Er was melding gedaan bij de politie van zijn vermissing.

Na enig onderzoek door verschillende bronnen is het volgende verhaal naar boven gekomen.

Jugo was al enige tijd verslaafd. Na onze scheiding is hij in verschillende afkick centra beland. Verscheidende keren is hij ook clean geweest. In zijn zware periode is hij zijn huis en zijn legale status kwijtgeraakt. Ondanks zijn steeds terugkerende verslaving putte hij kracht uit het werken met zijn poppen (dit was zijn enigste bron van inkomsten).

Jugo was een wel geziene gast op het Rembrandsplein en na onderzoek ook in Amsterdam Noord. Een bron heeft zelfs met een meneer gesproken dat hij Jugo zo een leuke man vond en het zo leuk deed met de kinderen die vol enthousiaste naar hem kwamen kijken.

De man betreurde dat hij Jugo niet meer zag (wellicht was hij toen al overleden).

Aangezien ik wilde weten waar de poppen zijn (als aandenken voor mijn dochter) werd snel duidelijk dat de poppen van Jugo in beslag waren genomen.

Men kon in eerste instantie niet melden waar de poppen waren, maar uiteindelijk hebben wij deze ontvangen.

De grote vraag rees waarom zijn poppen in beslag waren genomen. Zijn lust, zijn leven, zijn passie en enigste bron van inkomsten in een zwaar en hard bestaan.

Na enig onderzoek is gebleken dat de poppen zijn afgenomen door de politie Prinsengracht.

Al een aantal jaren werkte daar een buurtagent die naar wat er door bronnen is verteld een goede band had met de straatartiesten. Hij kende Jugo goed en liet hem zijn gang gaan.

Vorig jaar is er een wisseling geweest in personeel en is er een nieuwe buurtagent gekomen.

Hij besloot Jugo het leven zuur te maken. Sprak hem continu aan en dreigde met inbeslagname van zijn poppen. De reden: Hij had geen vergunning om te spelen. Na onderzoek blijkt dat men alleen een vergunning nodig heeft voor circusacts, vuurspuwers ed. Muziekanten hebben geen vergunning nodig mits zij een versterker gebruiken.

Jugo viel tussen wal en schip met zijn poppen. Hij had een kleine versterker waar muziek uitkwam.

Jugo was bekend bij het buurtteam, deze wisten dat hij geen kwaads in zin had. Ook wisten zij dat zijn poppen zijn enigste bron van inkomsten was. Zij wisten dat hij verslaafd was. In de wetenschap dat hij, als hij zijn poppen kwijt zou raken, zou moeten gaan dealen en in de afgrond zou belanden hebben zij zonder pardon zijn laatste strohalm weggenomen en is hem ook nog een boete opgelegd van € 300,- plus de aanschaf van een vergunning,

Volgens zeggen is dit midden in de winter 2005-2006 gebeurd. De politie zei dat dit maart 2006 is geweest. Ik krijg nergens informatie los.

Je kunt je afvragen wat onze regering liever wilt; Een jongen die het straatbeeld opvrolijkt en kinderen vermaakt en zodoende voor zijn eigen behoeftes kan zorgen. Of iemand die verplicht moet gaan dealen en kinderen aan de drugs helpt??? Het antwoord lijkt mij eenvoudig. Wellicht denkt onze hypocriete regering hier anders over.

Jugo had niks meer! Hij kon die boete niet betalen!

Je kan heel hard oordelen en zeggen dat als iemand verslaafd is en geen status heeft dat het zijn eigen schuld is en je dan zomaar zijn bezittingen kan afnemen. Ik vind dit diefstal!

Het leven van iemand als Jugo stelde misschien voor de autoriteiten niet veel voor. Maar niemand heeft het recht dit te beoordelen.

Hoe kan je nou het laatste redmiddel van iemand afnemen in de wetenschap dat je dan iemand nog meer naar de klote helpt. De politieagent die hem dit heeft aangedaan was op de hoogte van zijn status, was op de hoogte van zijn situatie. Jugo heeft nooit iets verkeerds gedaan. Hij was nog nooit in aanraking geweest met justitie, hij profiteerde niet van onze maatschappij en maakte geen misbruik of gebruik van onze sociale voorzieningen. Het enigste wat hij deed was overleven en de mensen vermaken (ik kan uw verzekeren dat heel wat toeristen een vakantiekiekje van Jugo in hun fotoalbum hebben).

De politieagent die hem geterroriseerd heeft en zijn spullen heeft afgenomen moet een gevoelloos en hersenloos mens zijn. Je kan en mag je niet altijd en alleen verschuilen achter de wet. Er bestaat toch ook nog zo iets als menslievendheid!

Tevens bestaat er ook nog zoiets als gedogen. Onze politieke leiders doen onder elkaar niks anders. Iedereen houdt handen boven het hoofd. Maar als het om de burgers en de zwakkere van onze samenleving gaat dan wordt er geen enkele concessie gedaan.

Na de beslaglegging is het bergafwaarts met Jugo gegaan. Hij zag geen enkele uitweg meer en kon het leven uiteindelijk niet meer aan.

Verdonk, Balkenende en Cohen jullie worden bedankt!!!

Wij zijn naar mijn mening allen op de wereld gezet om in vrijheid te kunnen leven. Ook al is dit een manier van leven die door onze bekrompen maatschappij niet geaccepteerd word. Laat de mensen zijn wie ze zijn en willen zijn. Zolang ze niemand kwaad doen en zelfs in het geval van Jugo ook nog eens kleur geven aan ons straatbeeld. Laat ze zijn!

Hou toch eens op met die onzinnige, bekrompen, schijnheilige en zakkenvullende regels.

Laat de mensen toch gewoon de medemens vermaken. Het vergunningbeleid en aansluitend het vreemdelingenbeleid voor straatartiesten slaat helemaal nergens op. Het zijn artiesten die op een bescheiden, eerlijke en integere manier hun geld willen verdienen. De creativiteit van deze mensen moet beloond worden!

Jugo is door dit beleid en walgelijke onmenselijke systeem om zeep geholpen. Zijn eergevoel, waardigheid en trots was wellicht al ver gezonken. Maar ik weet zeker dat hij nog hoop had dat dit weer goed kwam. Dat hij zijn dochter op een dag zou ontmoeten en in zijn armen zou sluiten. Dit was ook een grote wens van mijn dochter!

23 september is Jugo herdacht door mensen op het Rembrandsplein. Er is een monumentje voor hem geweest wat zelfs is belicht door AT5.

De politieagenten die hem zijn spullen afgenomen hebben zullen daar vast bij zijn geweest. Ik zou niet graag in hun schoenen gestaan hebben. Ik zou me kapot schamen!

Mensen die op deze wijze de “normen en waarden” nastreven die verdienen het niet om vrij rond te lopen. Ik gun hun en de mensen die deze regels bedenken een soort gelijk leven toe als Jugo heeft gehad. Ik denk dat ze het geen week uithouden.

Weerzinwekkend beleid in Nederland?

De huidige uitvoering van regels en wetten en het toepassen van "normen en waarden" door zowel politica als onze politiecorpsen en overige bureaucratische instanties is meer dan demotiverend te noemen voor onze burgers. Burgers zijn niet alleen mensen die de belastingpot spekken, voldoen aan het ideaalbeeld van "huisje, boompje, beestje". Ook de vreemdelingen, zwakkere en mensen die bewust kiezen om niet aan het "zwaan kleef aan" syndroom mee te doen moeten als medeburger gezien worden. Maar nog belangrijker als medemens. Een mens met gevoelens, emoties, dromen en veelal een “pitbull” mentaliteit om te overleven in deze rimboe van onveiligheden, onbegrip, regels en wetten.

Geen mens mag en kan bepalen voor de ander hoe hij of zij haar leven wilt inrichten.

De wijze waarop er opgetreden wordt door mensen die zo gezegd "de burgers moeten beschermen" is uit zijn verband geschoten. De rollen zijn omgedraaid. Deze mensen maken het onveilig op straat. Zij beschermen de burgers niet meer, maar kleineren, zijn enkel en alleen uit op machtvertoon en een hiërarchie verstandhouding met degene waarvan zij vinden de mindere en de zwakkere te zijn. Dit is ook de doelgroep waar met harde hand opgetreden wordt. Gaat het om een sterkere doelgroep, mensen die meer mondfiat zijn, mensen met veel geld en macht. Dan kan er ineens wel gedoogd worden, dan worden er wel handen boven de hoofden gehouden. Gaat het om een mede politicus die de boel aan het beliegen en bedriegen is dan wordt er een zwaar debat (ik noem het liever een theaterstuk) gevoerd, lachen zich na de leuke voorstelling helemaal slap want ze hebben de kijkcijfers weer even opgekrikt en de burger vermaakt, schudden elkaar gemoedelijk de hand en gaan gewoon weer verder waar ze mee bezig waren. Ondertussen wordt er vast weer nagedacht wat de volgende act zou zijn.

De uitvoerders van de wet en alle bureaucraten zijn besmet met het “Kijk mij eens belangrijk zijn en laat ze maar lachen” virus. Een virus waar naar mijn idee geen medicijn meer voor is mits deze niet op hardnekkige wijze uitgeroeid wordt.