Lees het in uw eigen krant. LEES DE WAARHEID DeWaarheid.nu
VOLKSEDITIE VOOR NEDERLAND
VCP.nu

HOME

DutchEnglishFrenchGermanItalianPortugueseRussianSpanish


Zie ook:

Spanningen die hoofdzakelijk te wijten zijn aan de VS en de NAVO

Nederland als deurmat voor provocaties tegen Rusland

Clinton Foundation

Achtendertig politici, oud politici, diplomaten, oud militairen en anderen hebben op 23 april 2015 een manifest aangeboden aan de ministers Hennis en Koenders.
Manifest over versterking van de Nederlandse defensie

Op oorlogspad

Door Kees van der Pijl *

2 mei 2015 - Op 23 april is een 'Manifest over versterking van de Nederlandse defensie' uitgebracht door een initiatiefgroep bestaande uit enkele generaals b.d. en oud-politici, en ondertekend door een tamelijk bonte verzameling prominente heren uit de wereld van defensiebeleid en commentaar en de politiek in het algemeen.

Te bont eigenlijk, ja zelfs de grootste naam uit de moderne Nederlandse vredesbeweging, Mient-Jan Faber, staat eronder. Over zijn heropvoeding tot NAVO-vrijwilliger heb ik al eerder bericht.

Het Manifest is een bedroevend document. De inzet, logica, taal, alles gaat mank. Moeten we daarmee de oorlog winnen?

"De crises in Oekraïne, het Midden-Oosten en Afrika, en de dreiging van terroristische aanslagen zijn geen randverschijnselen, maar hebben directe gevolgen voor onze veiligheid en voor de samenlevingen van de Europese landen", aldus het Manifest. Inderdaad. Maar hoe zijn die crises ontstaan?

Alle dateren uit de periode nadat de Verenigde Staten de Sovjet-Unie in de wapenwedloop verslagen had. Sindsdien schommelt het Amerikaanse defensiebudget op een niveau van ongeveer de helft van de mondiale militaire uitgaven, meer dan de daarop volgende 10 grootste landen bij elkaar. Wij maken deel uit van die militaire machine, via de NAVO of anderszins.

Maar in plaats van in te zetten op een wereldorde gericht of vrede, rechtvaardige ontwikkeling en herstel van de biosfeer van de aarde, is het Westen onder Amerikaanse leiding onmiddellijk na 1991 begonnen aan een opmars die ons inmiddels tot aan de Russische grenzen heeft gebracht en het Midden Oosten en Noord Afrika in brand gezet.

In datzelfde jaar 1991 verklaarde onderminister van defensie Paul Wolfowitz dat de VS tien jaar had om alle nog uit de Koude Oorlog overgebleven kleinere tegenstanders ongehinderd te elimineren. Pas dan zou Washington weer rekening moeten houden met een grote tegenmacht zoals China.

Het heeft langer geduurd, maar Joegoslavië (1994, 1999), Afghanistan (2001), Irak (2003) en Libië (2011) maken duidelijk dat dit geen loze woorden waren. De Amerikaanse rol in de burgeroorlog in Oekraïne en in de nog steeds voortrazende opstand tegen Assad in Syrië herinneren eraan dat deze kruistocht voortgaat. Nederland heeft alle onder Amerikaanse leiding ondernomen militaire avonturen gesteund zonder ook maar één keer afzijdig te blijven—dit in onderscheid tot Duitsland, Frankrijk of België.

De suggestie in het Manifest is dat een tekortschietende Nederlandse defensie-inspanning voor al deze ellende mede verantwoordelijk zou zijn (al in de eerste regels, je kan de verdere tekst bijna vergeten want hierin ligt het hele verdere betoog al opgesloten, nl. meer defensie-uitgaven). Immers, met te weinig wapens is 'verdediging van onze veiligheid' (let op het Nederlands—het is verdediging van iets, bijvoorbeeld de vrijheid, of van de belangen van het bedrijfsleven, óf veiligheid, maar goed) en 'handhaving en bevordering van de internationale rechtsorde' natuurlijk niet mogelijk.

Tja, de internationale rechtsorde: Joegoslavië en Irak zonder VN-mandaat, in het geval van Libië een mandaat zo uitgelegd dat Rusland en China zich terecht bedrogen voelen. En welk recht werd er gediend toen Milosevic in zijn cel stierf, volgens zijn Nederlandse advocaat Steynen onder verdachte omstandigheden; Saddam Hoessein onder gejuich werd opgehangen, Gadaffi op beestachtige wijze vermoord na een tip van de NAVO?

Hillary Clinton was kort daarvoor naar Benghazi gereisd om aan te dringen op een 'snelle afhandeling', en nadat de Kolonel was gepakt en afgemaakt, bracht ze na terugkeer een groep medewerkers in het State Department aan het lachen met de woorden, "We came, we saw, he died"—een variant op Caesars 'veni, vidi, vici' (ik kwam, ik zag, ik overwon). Is dat de rechtsorde die wij verdedigen?

Kennelijk wel, want Nederland steunt deze politiek niet alleen door dik en dun, maar het ministerie van economische zaken sponsort ook nog eens de Clinton Foundation met 4,4 miljoen euro, net als de Oekraïense oligarch Victor Pintsjoek, en andere gulle gevers. Had dát geld dan maar in het Nederlandse onderwijs gestoken.

Maar daarvoor wordt geen Manifest opgesteld door Nederlandse prominenten. Daarvoor moeten studenten het Maagdenhuis bezetten. En dáár ligt onze toekomst, niet in opvoering van de bewapening.

Spanningen die hoofdzakelijk te wijten zijn aan de VS en de NAVO

"Begonnen moet worden met een stapsgewijze structurele verhoging van substantiële omvang [van de defensieuitgaven], wat ons betreft met tenminste 1,5 miljard euro." Aldus het Manifest over de Versterking van de Nederlandse Defensie in zijn noodkreet dat de 'verdediging van de veiligheid' (sic) van ons land in het geding zou zijn.
De verkleining van de krijgsmacht wordt in het Manifest breed uitgemeten, maar er wordt niet bij verteld dat dit rechtstreeks voortvloeit uit het veranderen van het karakter van eventuele inzet: van een verdediging tegen een grote conventionele invasie in een eigen sector, de Noordduitse laagvlakte, naar een mobiele strijdmacht.

In de Koude Oorlog hadden we een legerkorps bestaande uit twee parate (1 en 4) en een mobilisabele divisie (5). Maar zo’n opstelling is niet meer nodig. We kunnen dan ook treuren om het ‘afschaffen’ van de 900 tanks en een groot deel van de 4000 lichtere pantservoertuigen, maar die hoorden nu eenmaal bij de verdediging tegen de strijdkrachten van het Warschaupact. Hetzelfde geldt voor de reductie van het aantal infanteriebataljons van 17 naar 9, wat ook weer samenhangt met de ombouw van een dienstplichtig verdedigingsleger naar een interventiemacht van beroepsmilitairen. Toen de NAVO in 1999, 50 jaar na de oprichting, van een onrechtmatige, niet door de VN gesanctioneerde interventie in Joegoslavië gebruik maakte om de verdragsorganisatie om te bouwen naar een ‘out of area’-militair machtsmiddel, tóen had er een Manifest geschreven moeten worden!

Overigens heeft het 'afschaffen' van het pantsermaterieel niet noodzakelijk een ‘betekenisvolle bijdrage aan de internationale veiligheid en vrede’ geleverd, om met het Manifest te spreken.

Van de tanks werden er 115 verkocht aan Oostenrijk, 52 aan Noorwegen, Finland wilde er ook 100. Geen 'zwaarden tot ploegscharen', maar goed, ook geen levering aan oorlogsgebieden. Iets anders waren de 100 Leopards die in 2007 werden verkocht aan Canada, dat ze wilde inzetten bij de ‘wederopbouw’ van Afghanistan, dus een oorlogsgebied. Een leverantie aan Indonesië kon door de Tweede Kamer worden verhinderd, met excuses van minister Hennis die het graag anders had gezien.

Met de pantservoertuigen werd nog royaler omgesprongen. Van de YPR, Nederlands meest gebruikte pantservoertuig, werden er 25 doorverkocht aan Bahrein, een instabiel eilandstaatje in de Perzische Golf waar een democratische beweging met geweld (en Saoedische steun) is onderdrukt. 441 werden er aan Jordanië geleverd en 431 aan Egypte, toen nog onder Moebarak. In 2013 kreeg Jordanië nog eens 60 Cheetah-pantservoertuigen voor 21 miljoen euro. Enzovoort. Nederland bewapent dus het Midden Oosten, om dan later weer te klagen dat de ‘verdediging van onze veiligheid’ in gevaar is. Want Egypte mag dan door een militaire staatsgreep weer onder een dictatuur van het leger zijn gebracht, Jordanië is een niet minder instabiele factor, en als de jihadisten klaar zijn met Syrië en Irak zal Jordanië het volgende doelwit zijn.

Kortom als het de ondertekenaars van het Manifest over de Versterking van de Nederlandse Defensie ernst is met de ‘verdediging van de veiligheid’, zouden zij bijv. hun aandacht moeten richten op de Nederlandse exporten van nieuw en gebruikt militair materieel in plaats van op te roepen tot grotere defensie-uitgaven.

De illusie die daarmee immers gewekt wordt, is dat een terugkeer naar de militaire situatie van voor 1991 een reële optie zou zijn en dat met die optie de veiligheid van Nederland gediend is. Maar de enige manier waarop dat doel kan worden gediend is door ons te bevrijden uit de spiraal van oplopende spanningen in Europa en de wereld, spanningen die hoofdzakelijk te wijten zijn aan de VS en de NAVO.


* http://oorlogisgeenoplossing.blogspot.nl


Share |