Lees het in uw eigen krant. LEES DE WAARHEID DeWaarheid.nu
VOLKSEDITIE VOOR NEDERLAND
VCP.nu

HOME

DutchEnglishFrenchGermanItalianPortugueseRussianSpanish


De economische prijs die de Sovjet-Unie betaalde voor de overwinning op nazi-Duitsland


Stalingrad 31 januari 1943

Door Valentin Katasonov [1]

11 mei 2015 - Het Westen blijft de gedenkwaardige bijdrage van de Sovjet-Unie aan de nederlaag van nazi-Duitsland en haar satellieten verloochenen. Maar er is gedocumenteerd bewijs dat elke speculatie over dit onderwerp kan weerleggen. Het volstaat te wijzen op de economische prijs die de volkeren van de Sovjet-Unie voor de overwinning hebben betaald.

De oorlog veroorzaakte een astronomisch niveau van financiële schade aan de USSR. Op 2 november 1942, besloot het presidium van de Opperste Sovjet van de USSR in een decreet tot de oprichting van de 'Buitengewone Staatscommissie voor het Identificeren en Onderzoeken van Misdaden van de Duits-fascistische Indringers en hun Medeplichtigen en de schade die door hen is veroorzaakt aan burgers, collectieve boerderijen, maatschappelijke organisaties, staatsbedrijven en de instellingen van de Sovjet-Unie tijdens de Grote Patriottische Oorlog'.

Na de oorlog publiceerde de Commissie de volgende statistieken:

- De Duits-fascistische indringers en hun medeplichtigen verwoestten 1710 steden en meer dan 70.000 dorpen en gehuchten.
- Ongeveer 25 miljoen mensen verloren onderdak.
- 32.000 fabrieken en 84.000 scholen en andere onderwijsinstellingen werden vernietigd.
- 98.000 collectieve boerderijen werden gesloopt en geplunderd. [2]
- Daarnaast hebben de nazi's 4.100 stations, 36.000 communicatiefaciliteiten, 6.000 ziekenhuizen, 33.000 poliklinieken, behandelingscentra en verpleegtehuizen verwoest.
- 82.000 primaire en middelbare scholen, 1.520 gespecialiseerde middelbare scholen, 334 instellingen voor hoger onderwijs, 43.000 bibliotheken, 427 musea en 167 theaters.
- In de agrarische sector werden zeven miljoen paarden, 17 miljoen stuks vee, en tientallen miljoenen varkens, schapen, geiten en gevogelte gestolen of gedood.
- In de infrastructuur van het transportwezen werd 65.000 kilometer spoorlijnen verwoest, 13.000 spoorbruggen, en verder werden 15.800 stoom- en benzine-aangedreven locomotieven, 428.000 treinwagons en 1.400 schepen vernield, ernstig beschadigd of gestolen.

Duitse bedrijven zoals Friedrich Krupp AG, Reichswerke Hermann Göring, Siemens-Schuckert en IG Farben plunderden de bezette gebieden van de Sovjet-Unie.

De materiële schade die aan de Sovjet-Unie door de nazi's werd toegebracht, was gelijk aan ongeveer 30% van de nationale rijkdom van het land en de omvang steeg tot 67% in de bezette gebieden. Het verslag van de Buitengewone Staatscommissie werd gepresenteerd tijdens de processen van Neurenberg in 1946. Een samenvatting van de directe materiële schade wordt gegeven in de volgende tabel.

De omvang van de directe materiële schade door de Sovjet-Unie geleden als gevolg van de oorlog van 1941-1945.

Aard van het verlies Kwantitatieve schattingen van de verliezen veroorzaakt door vernieling, beschadiging en diefstal
   
Kern industriële activa  
   
Metaal-snij-installaties
175.000
Mokers en persen
34.000
Kolen snijders
2.700
Slag- en hoge drukhamers
15.000
Elektrische installaties (kW)
5.000.000
Hoogovens
62
Open haard ovens
213
Textielmachines
45.000
Spindels voor het spinnen
3.000.000
   
   
Agrarisch  
   
Paarden
7 miljoen
Vee
17 miljoen
Varkens
20 miljoen
Geiten en schapen
27 miljoen
Tractoren
137.000
Combines
49.000
Tractor gemonteerde zaaimachines
46.000
Dorsmachines
35.000
Stallen
285.000
Geplant akkerland (in hectaren)
505.000
Wijngaarden (in hectaren)
153.000
   
   
Vervoer en communicatie  
   
Spoorlijnen (in kilometers)
65.000
Locomotieven
15.800
Rail auto's
428.000
Spoorbruggen
13.000
Binnenvaart schepen
8.300
Telegraaf/telefoonlijnen (in km)
2.078
   
   
Behuizing  
   
Stedelijke woningen/gebouwen
1.209
Landelijke woningen/gebouwen
3,5 miljoen


Deze cijfers komen niet overeen met de totaal geleden schade. Ze tonen alleen de verliezen als gevolg van directe vernieling van eigendommen van Sovjet-burgers, collectieve boerderijen, maatschappelijke organisaties en staatsbedrijven en instellingen. Niet inbegrepen zijn verliezen zoals de financiële kosten voor de nationale overheid als gevolg van de gedeeltelijke of volledige stopzetting van werkzaamheden van de staatsbedrijven, collectieve boerderijen, en burgers, noch de kosten van de producten en materialen die door de Duitse bezettingstroepen zijn geroofd, de militaire uitgaven van de Sovjet-Unie of de financiële verliezen door stagnatie in de algemene economische ontwikkeling van het land als gevolg van vijandelijke activiteiten tussen 1941 en 1945. De gegevens worden hieronder gegeven.

Het verlies van de industriële- en landbouwproductie als gevolg van de bezetting en de vernietiging van de industrie in de bezette gebieden (tot aan het einde van de oorlog).

Aard van het product Bedrag van het verlies *
   
Kolen
307 miljoen ton
Elektriciteit
72 miljard kWh
Staal
38 miljoen ton
Aluminium
136.000 ton
Metaal snij-apparatuur
90.000 eenheden
Suiker
6,3 miljard ton
Graan
180 miljoen ton
Aardappelen
192.200 ton
Vlees
6,8 miljard ton
Melk
56,7 miljard ton

* De verliezen worden geschat als het tekort in de productie. De jaarlijkse productie over 1940 werd gebruikt als basis voor de berekeningen. [3]

Nog vóór het einde van de Tweede Wereldoorlog was het duidelijk dat de Sovjet-Unie het grootste deel van de economische schade leed. Na de oorlog werden diverse berekeningen en schattingen gemaakt, die dit feit alleen maar bevestigden. Zoals de onderzoeken van de West-Duitse econoom Bernhard Endrucks en de Franse econoom A. Claude, die beiden met vergelijkbare schattingen van de directe economische verliezen (vernieling en diefstal van eigendommen) kwamen die de primaire oorlogvoerende partijen leden. We hebben deze ramingen in de onderstaande tabel samengevat.

Militaire uitgaven en de directe economische schade door de
primair oorlogvoerende partijen tijdens de Tweede Wereldoorlog (in miljarden dollars).

  militaire uitgaven* Directe economische schade** Totale economische schade
 
   
 
(1)
(2)
(3)=(1)+(2)
 
USSR
357
128
485
Duitsland
272
48
320
Groot Brittannië
120 ***
6,8
126,8
Frankrijk
15
21,5
36,5
VS
275
-----
275
Italië
94
-----
94
Japan
56
-----
56
Polen
----
20
20
Totaal
1.189
224,3
1.413,3

* Bij de huidige prijzen
** In 1938 prijzen
*** Samen met Canada
**** De koopkracht van de dollar in 1938 was hoger dan tijdens de oorlogsjaren van 1939-1945. Daarom zal dit totaal enigszins overgewaardeerd zijn wanneer gerekend wordt in prijzen van 1938, maar ondergewaardeerd wanneer in prijzen van vandaag wordt uitgegaan. Dat gezegd hebbende, zijn wij van mening dat deze opsomming een eerlijk beeld geeft van de totale verliezen van deze landen. [4]

Precies 30 procent van de totale militaire uitgaven van de zeven primaire strijdende partijen tijdens de Tweede Wereldoorlog kan worden toegeschreven aan de Sovjet-Unie. De gecombineerde totale militaire uitgaven door de geallieerden (Sovjet-Unie, de VS, Groot-Brittannië en Frankrijk) bedroeg 767 miljard dollar, waarvan de Sovjet-Unie 46,5 procent voor haar rekening nam.

Van de totale directe economische schade die door de vijf strijdende partijen is geleden, kan 56% worden toegeschreven aan de USSR. Opgemerkt moet worden dat de directe economische schade aan de Sovjet Unie 2,7 maal hoger was dan vergelijkbare schade door Duitsland geleden. Dit hoeft geen verrassing te zijn, aangezien de Duitsers in het Oosten een politiek van verschroeide aarde toepasten.

De USSR droeg de last van 53 procent van alle militaire uitgaven en directe economische schade aan de vier zegevierende landen (USSR, de VS, Groot-Brittannië en Frankrijk). Stalin had ook gelijk toen hij op de Conferentie van Jalta stelde dat de helft van alle Duitse herstelbetalingen aan de Sovjet-Unie moet worden besteed.

De USSR leed 50 procent meer totale economische schade dan Duitsland. De Sovjet-Unie betaalde de hoogste prijs van één van de strijdende partijen in de Tweede Wereldoorlog.


[1] Bron: The Economic Price of the Soviet Victory in the Great Patriotic War (Vertaald door Nico Varkevisser)

[2] De in dit artikel genoemde gegevens zijn ontleend aan het boek van Nikolai Voznesensky. Voennaya Ekonomika SSSR v Periode Otechestvennoi Voiny. - Moskou: Gospolitizdat, 1948. De auteur, Nikolai Alekseevich Voznesensky (1903-1950) was voorzitter van het Gosplan Comité van de Sovjet-Unie 1938-1949.

[3] Bron: Nikolai Voznesensky. Voennaya Ekonomika SSSR v Periode Otechestvennoi Voiny. - Moskou: Gospolitizdat 1948.

[4] Bron: Istoriya Mirovoi Ekonomiki / Bewerkt door Georgy Polyak en Anna Markova - Moskou: Yuniti, 2002, pgs. 307-315.

 


Share |