Lees het in uw eigen krant. LEES DE WAARHEID DeWaarheid.nu
VOLKSEDITIE VOOR NEDERLAND
VCP.nu

HOME

DutchEnglishFrenchGermanItalianPortugueseRussianSpanish


Wie is de baas?

Door Chris Steijvers

28 juni 2016 - Onmiddellijk na het besluit van een klein deel van de Britse kiezers om uit de EU te stappen, begon Wilders te krijsen dat Nederland dat voorbeeld moet volgen: "Wij willen weer de baas worden over ons eigen land, ons eigen geld, onze eigen grenzen en ons eigen immigratiebeleid".

De eerste vraag die daarbij opkomt is toch wel wie Wilders met "wij" bedoelt. Helaas is het zo dat een deel van de bevolking, waarschijnlijk zo rond de 20%, altijd wel ontvankelijk is voor fascistisch gedachtegoed. Naarmate de sociale zekerheid in een samenleving afneemt, klampen steeds meer mensen zich vast aan irreële overtuigingen. De politicologen Norris en Inglehart hebben, voor degenen die daar met hun eigen gezond verstand niet opkomen, dit verband al enkele jaren geleden aangetoond. Aangezien de afbraak van de sociale zekerheid, door toedoen van onder andere de PvdA, steeds verder gaat, is het geen wonder dat de aanhang van Wilders de laatste jaren groeit als kool. Maar het is toch ook niet zo dat iedereen in Nederland de onzin die Wilders verkoopt voor zoete koek slikt. Als Wilders met "wij" iedereen in Nederland bedoeld, is dat een voorbeeld van de onzin die hij verkoopt.

In Groot-Brittannië heeft het referendum over de EU alleen maar verdeeldheid aangewakkerd. Een Brits "wij" is verder te zoeken dan ooit. De opkomst was slechts 72%. De 28% die het om uiteenlopende redenen niet de moeite waard vindt om over het EU-lidmaatschap te stemmen, kan toch moeilijk genegeerd worden. En de Britten die wel gestemd hebben, tonen zich tot op het bot verdeeld. Het verschil tussen de voor- en tegenstanders is 3,8%. Dat is uiteraard miniem. Jongeren zijn over het algemeen voorstander van de EU. Ouderen zijn tegen. De grote meerderheid van de Schotten en Noord-Ieren kan zich onmogelijk in de uitslag vinden. Er dreigt afscheiding van Engeland en oplaaiing van Noord-Iers geweld. Een serieus politicus zou zich, ongeacht zijn/haar politieke overtuiging, toch eerder zorgen maken over de nu ontstane situatie dan victorie kraaien. Maar iemand als Wilders is dan ook geen serieus politicus. Hij is volksverlakker en wil dolgraag volksmenner zijn.

Het kernprobleem laat Wilders liggen. Overigens, ook de SP doet dat. De SP stelt nu voor een referendum te gaan houden over het overhevelen van delen van de macht van de organen van de EU naar het Nederlands parlement en de Nederlandse regering. Maar ligt de macht dan bij die organen van de EU? Toen de sociaaldemocraat Den Uyl minister-president was, werd tijdens een interview de opmerking gemaakt dat hij de macht had. Den Uyl wees er echter op dat 80% van de macht in handen ligt van de ondernemers. En dat was in een tijd dat de sociaaldemocratie als politieke stroming nog iets voorstelde. Wie werkelijk denkt dat regeringen en parlementen, op nationaal of EU-niveau, iets in de melk te brokkelen hebben, is niet van deze wereld. De leiders van internationaal opererende ondernemingen zijn, in de kinderachtige terminologie van Wilders, de baas.

We leven in een tijd waarin het opgepotte kapitaal, in handen van een steeds kleiner wordende minderheid, bijna geen rendement meer oplevert. De rente op uitgezet kapitaal is in sommige situaties zelfs negatief. Er heerst crisis in de chrematistiek!* Geen betere manier om dit op te lossen dan oorlog. Steek je geld in de wapenproductie en zet het Midden-Oosten in vuur, dat geeft tenminste nog rendement! En denk nu niet dat alleen de mensen in het Midden-Oosten slachtoffer zijn. Ook Europa kan in brand gaan, daar draaien de kapitalistische geldwolven hun hand niet voor om.

Wilders is die Europese brand al aan het voorbereiden met zijn nationalistisch gekwaak. Hij creëert geen "wij". Hij creëert verdeeldheid. We kunnen er op wachten dat de kapitalistische geldwolven hem gaan financieren en faciliteren. Hopelijk is het dan aan de overkant van de Middellandse zee weer een beetje rustig. Kunnen we met een bootje oversteken.

In of uit de EU, dat is geen onderwerp van betekenis. Bevoegdheden van Brussel naar Den Haag verplaatsen is ook flauwekul. De macht van het kapitaal moet gebroken, daar gaat het om. En dat kan maar op één manier bereikt worden:

Proletariërs aller landen, verenigt u!


* De term chrematistiek komt van de Griekse filosoof Aristoteles. Chrematistiek kan vertaald worden als "de kunst van het geld maken". Voor Aristoteles stond chrematistiek tegenover economie. De term economie kan, zoals Aristoteles dat zag, vertaald worden met "huishoudkunde". In de tijd van Aristoteles leefden de mensen in familieverband. Ook slaven en bedienden behoorden tot het huishouden. Aan het hoofd stond de oudste mannelijke telg van het geslacht, de pater familias. Het was zijn verantwoordelijkheid dat het huishouden goed verliep. Dat betekende niet alleen dat hij voor voldoende inkomsten moest zorgen, maar ook dat zijn vrouw(en), kinderen, slaven en bedienden goed verzorgd werden. Als we economie opvatten zoals Aristoteles dat deed, is het doel van de economie begrensd. Geld is slechts ruilmiddel en wordt ingezet voor het huishouden.

Op staatsniveau is economie dan staatshuishoudkunde. De zorg voor iedereen die zich op het grondgebied van de staat bevindt, is een essentieel onderdeel van de economie.

In de chrematistiek verandert het geld van (ruil)middel tot doel op zich. En dat doel is onbegrensd. Ook al heeft de miljardair zijn miljarden niet nodig om van te leven, toch gaat hij door met geld oppotten. Dat oppotten gaat ten koste van andere mensen. Zorg voor iedereen die tot het staatshuishouden behoort is geen onderdeel van de chrematistiek.

Al in de tijd van Aristoteles werd economie met chrematistiek verward. In zijn eigen woorden: "De verwarring van beide vormen, die in elkander grijpen, geeft sommigen aanleiding het bewaren en de vermeerdering van het geld tot in het oneindige, te beschouwen als doel van de economie".

Is er een economische crisis, zoals veel politici beweren? Ja, wanneer men, zoals Aristoteles dat deed, bestaanszekerheid voor iedereen tot de economie rekent. Die bestaanszekerheid voor iedereen wordt immers in de moderne westerse staten steeds verder afgebroken.

Is er een economische crisis in de zin dat er niet genoeg is voor iedereen? Nee natuurlijk! De mensheid is nog nooit zo rijk geweest als in de moderne tijd.

Tegenwoordig is het zo dat de doorsnee politicus over de economie praat maar in feite de chrematistiek bedoeld.

 


Share |