Lees het in uw eigen krant. LEES DE WAARHEID DeWaarheid.nu
VOLKSEDITIE VOOR NEDERLAND
VCP.nu

HOME

DutchEnglishFrenchGermanItalianPortugueseRussianSpanish


Het moeras dat Kiev heet


Oekraïense president Petro Poroshenko

Door Bert Bakkenes

30 juli 2015 - Door de vele internationale conflicten en ontwikkelingen is de situatie in Oekraïne voor grote delen uit het nieuws verdwenen. Dat is jammer, want juist nu zijn er in de Banderastaat Oekraïne zaken gaande die aangeven dat het Kiev regime steeds meer op de rand van de afgrond balanceert.

Het is al langere tijd bekend dat de Oekraïense economie praktisch is ingestort en dat alleen geld uit het westen Kiev overeind houdt. De junta in Kiev kan ieder moment failliet gaan, maar intussen wordt deze ondergang ook steeds meer zichtbaar in het gewone leven. Lege schappen in de supermarkten en winkels zijn geen uitzondering meer en de productie staat in feite compleet stil. Steeds vaker laten de burgers zich horen en er zijn bijna iedere dag demonstraties. Niet alleen in Kiev, maar ook in andere steden. De bevolking is Poroshenko en zijn bende uitbuiters meer dan zat. De enige die nog goed verdient in het land is Poroshenko zelf, die zijn fortuin met de dag ziet toenemen.

Het is alleen de vraag hoe lang hij nog van de opbrengst van zijn dievenpraktijken kan genieten. Er komen er immers steeds meer die hem naar het leven staan. Een paar weken geleden brak er in een grensstad een schietpartij uit tussen de fascistische bende Rechtse Sector en een groep plaatselijke criminelen. De ruzie ging over het verdelen van invloedsgebieden en tijdens het schieten vielen er ook burgerslachtoffers. Toen de politie probeerde om de fascisten op te pakken braken zij door een wegblokkade heen en verdwenen. In Kiev sprongen meteen alle alarmlichten op rood. De junta riep dat de verantwoordelijken voor de schietpartij bestraft moesten worden en dat de Rechtse Sector en andere gelijksoortige bendes de wapens moeten inleveren. Dit leverde weer een woedende reactie van de leider van de Rechtse Sector op die voorspelde dat Poroshenko binnenkort ergens in een kelder zal worden vermoord.

Het begon nu echt spannend te worden want de Rechtse Sector was een van de steunpilaren van de Maidan en hierdoor voelt de organisatie zich boven iedere wet verheven, voor zover er nog wetten zijn in de Oekraïne. Leden van de groep trokken naar Kiev om te protesteren en op 21 juli riep de leider van de groep tijdens een demonstratie van 6000 fascisten een "nieuwe revolutie" uit. Er zou ook een referendum komen om de huidige junta de deur te wijzen. Het was dus duidelijk dat beide kanten het spel hoog speelden met veel harde woorden en dreigementen. De hoofdeis van de Rechtse Sector is dat de junta weer de Donbass gaat aanvallen in plaats van op te treden tegen de fascistengroepen. Je zou denken dat de confrontatie nu echt gaat komen. Maar in feite gebeurt er bijna niets. Wat zijn daar de oorzaken van?

Ten eerste lijkt het er op dat de Rechtse Sector niet genoeg kracht en aanhang heeft om de junta echt te kunnen bedreigen. Ze kunnen demonstreren en wat rellen veroorzaken, maar een echte greep naar de macht doen zit er op dit moment niet in. Blijkbaar durven ze hier ook hun gewapende groepen niet in te zetten. Gelijktijdig moeten we vaststellen dat Poroshenko en de rest van de junta het niet aandurven om de Rechtse Sector te ontwapenen of te verbieden. Tot nu blijft het bij dreigementen over en weer. Hoe dit uiteindelijk zal aflopen is niet te voorspellen, maar het is wel duidelijk dat de chaos alleen maar groter aan het worden is. Daar komt nog bij dat Poroshenko op dit moment niet aan de fascistische eis kan voldoen om de Donbass opnieuw aan te vallen. Een aanval zou voor Poroshenko wel een oplossing kunnen zijn, die hem de mogelijkheid biedt om een aantal problemen uit de weg te gaan.

Toch komt de aanval niet, ondanks het feit dat veel analisten dit in het voorjaar al hadden verwacht. Hiervoor lijken er verschillende redenen te zijn. Kiev weet nu al dat een nieuwe aanval waarschijnlijk ook een nieuwe nederlaag zal betekenen. Tot nu toe is dat twee keer gebeurd en het militieleger in Novorossia is nu veel sterker en beter georganiseerd dan vorig jaar. Kiev zou bij een aanval dus zeker verliezen en waarschijnlijk meer terrein prijs moeten geven. Als dat gebeurd zal de junta het waarschijnlijk niet overleven.

Daar komt nog bij dat in geval van een nieuwe opleving van de oorlog het IMF geen geld meer zal geven. Dat is al in bedekte termen gezegd. Als deze steun wegvalt, stort het hele financiële kaartenhuis in elkaar. Porky the Pig, zoals Poroshenko bekend staat, zit dus in een heel moeilijke positie. Aan de ene kant kan hij niet aanvallen, aan de andere kant kan hij ook niet de Akkoorden van Minsk uitvoeren. Als hij dat laatste wel doet om een einde aan de oorlog te maken, zullen de fascisten zeker in opstand komen en naar alle waarschijnlijkheid ook hun wapens gebruiken. Dan is er weer een nieuwe burgeroorlog geboren. Om nog enigszins te kunnen overleven heeft Poroshenko er voor gekozen om maar steeds te blijven beweren dat hij Minsk II uitvoert, terwijl hij gelijktijdig op de steden van Novorossia blijft schieten.

Intussen voeren de leiders van Novorossia de spanning nog wat meer op. Onlangs is besloten om ook de minder zware wapens zoals tanks en pantserwagens tot op 3 kilometer van het front terug te trekken. Dit zet nog meer druk op de junta omdat het steeds opnieuw toont dat Kiev de voorwaarden van Minsk II niet vervult. Op zijn beurt levert dat weer druk vanuit Frankrijk en Duitsland op om wel aan de voorwaarden te voldoen. Deze twee landen hebben immers de Akkoorden van Minsk in februari meeondertekend en zijn dus ook medeverantwoordelijk voor de uitvoering. We kunnen dus gerust stellen dat Kiev steeds verder in het eigen moeras verzinkt.

Voor de milities is de terugtrekking van de minder zware wapens geen probleem, omdat in geval van een aanval door het Kiev leger de wapens heel snel weer op hun oude plaatsen aan het front terug kunnen zijn. Het drukmiddel levert dus geen risico’s op, maar het is wel een tactiek die bij de huidige situatie past. De oorlog is praktisch bevroren en dat geeft de Republieken Donetsk en Lugansk de kans om aan de opbouw te werken. Er komen steeds meer instellingen die ook daadwerkelijk functioneren, er worden pensioenen uitbetaald, beslissingen over verkiezingen genomen, en er komt steeds meer erkenning van buitenaf. We kunnen gerust stellen dat de republieken zich aan het vestigen zijn, met alles wat daarbij hoort. Er zijn intussen eigen paspoorten, postzegels en diploma’s voor studenten en scholieren. Ook wordt er veel werk gemaakt van de wederopbouw van de steden. Hierbij komt er veel hulp van Rusland. Ook de hulpkonvooien gaan nog steeds door.

De beschietingen door de fascisten richten wel steeds nieuwe schade aan en er vallen ook slachtoffers, maar voor Novorossia is de huidige situatie de beste oplossing op dit moment. Deze mening wordt ook door Moskou gedeeld. President Poetin wacht rustig af en kijkt toe terwijl Kiev zich steeds verder in de nesten werkt. Dat kan hij nog lang volhouden want er is op dit moment geen enkele haast. De sancties die het westen heeft opgelegd werken bijna niet en als er al een resultaat is dan is het dat Rusland steeds meer dingen zelfstandig doet zonder hulp van het westen. Dat is een versterking van het land en een vooruitgang voor het Russische volk. Dit beleid was al langer gepland, maar het kan nu veel sneller worden uitgevoerd.

Wat het westen ook met Oekraïne van plan was, we kunnen nu gerust stellen dat het een grote mislukking is geworden. Men blijft de fascisten in Kiev steunen, wetende dat het hele project is mislukt. Dit toegeven zou natuurlijk gezichtsverlies zijn en daar is men nog niet aan toe. Voor de lange termijn zou Rusland graag een Oekraïne zien dat weer als een onafhankelijk land gaat functioneren. Dan moeten de fascisten verdwijnen en alle plannen voor lidmaatschap van de NAVO of de EU geschrapt worden. Als dit gebeurt zou er een federatiestructuur kunnen worden opgezet waarbij de Donbass onderdeel van de Oekraïne kan blijven met een uitgebreide autonomie.

Zover is het nog niet, maar Moskou heeft geen enkele haast. De Krim is intussen een vast onderdeel van de Russische Federatie en ook dat begint in het buitenland erkend te worden. Vorige week bezocht een delegatie van Franse parlementsleden het gebied en was verbaasd over de goede sfeer. Wat ze aantroffen was totaal niet in overeenstemming met de westerse propaganda. De delegatie maakte duidelijk dat de westerse sancties niet terecht zijn en in feite geschrapt moeten worden. Het was de eerste keer dat een westerse delegatie naar de Krim kwam en in Moskou wordt dit gezien als de eerste stap richting een doorbraak.

We kunnen zonder meer vaststellen dat het westerse front langzaam afbrokkelt en dat zullen ze binnenkort ook in Kiev merken. Een opleving van de oorlog is nog steeds niet uit te sluiten, maar een nieuwe Kiev aanval zal Novorossia alleen maar in staat stellen om nog meer steden te bevrijden. Het zal zeker nog een hele poos duren voordat er een echte oplossing is, maar het is duidelijk dat Novorossia en Rusland aan de winnende hand zijn. Kiev en het westen kunnen alleen maar verliezen en dat kon nog wel eens een hele hoge rekening worden.

 


Share |