Lees het in uw eigen krant. LEES DE WAARHEID DeWaarheid.nu
VOLKSEDITIE VOOR NEDERLAND
VCP.nu

HOME

DutchEnglishFrenchGermanItalianPortugueseRussianSpanish


Ingezonden
Referendum van 6 april:

Met wie en wat wil de EU zich associëren?

Door Nico Varkevisser

Amsterdam, 4 april 2016 - Op 6 april wordt het referendum gehouden over de vraag of de Nederlandse bevolking steun wil geven aan het associatieverdrag van de EU met de Oekraïne. Het referendum heeft internationaal grote aandacht gekregen, niet in de laatste plaats door uitspraken van Eurocommissaris Juncker die vreest voor een nieuwe crisis in de EU. Voor- en tegenstanders van het verdrag verklaren dat het niet om de Oekraïne gaat, maar om de toekomst van de EU.

En dan heerst er de opvatting van helemaal niet stemmen omdat het zinloos is. Ik wil allereerst duidelijk maken dat ik wel ga stemmen en ik stem tegen. In de eerste plaats omdat de EU in hoge mate medeverantwoordelijk is voor de crisis in dat land maar om mijn steun te geven aan de Oekraïense bevolking die door valse beloftes van Westerse politici misbruikt worden voor een duistere politiek en als een principiële stem tegen fascisme, maar vooral ook om mijn steun te geven aan die bevolking daar die gebukt gaat onder regelrechte naziterreur.

Huichelachtig

De redeneringen van de voorstemmers staan totaal los van de realiteit. En meer dan dat, het is huichelarij van de bovenste plank met een selectief geheugen of kunnen we beter zeggen amnesie. Zo horen we premier Rutte zeggen dat het niet om toetreding tot de EU gaat en dat het vooral belangrijk is dat de Oekraïne zowel met de EU als Rusland goede betrekkingen onderhoudt. Maar het was juist de EU die het voorstel van de Russische president Poetin, om als EU, Rusland en de Oekraïne tot een oplossing te komen die aan alle partijen recht zou doen, nadat de toenmalige en nog steeds de legitieme president Janoekovitsj de ondertekening van het verdrag had opgeschort en verdere onderhandeling eiste, hooghartig van de hand wees. De EU zette de Oekraïne voor het blok: het is nu met ons of anders niets. Janoekovitsj had heel goede redenen voor het niet willen ondertekenen, het was voor de Oekraïne de economische doodklap geweest, met een schade van meer da 100 miljard dollar. De Russen vreesden op hun beurt dat door hun speciale handelsrelatie met de Oekraïne, het land overspoeld zou geraken met Europese producten. Had Rutte toen laten zien dat hij ballen heeft, dan had hij toen publiekelijk moeten uitspreken wat hij nu zegt. Het had duizenden doden en een totaal ineengestort land kunnen besparen.

En wat te denken van de uitspraken van Juncker dat de Oekraïne de komende 25 jaar niet bij de EU én de NAVO komt. Weg zijn alle mooie beloftes van 2 jaar geleden, de geweldige toekomst die binnen de EU werd voorspeld. Los van het feit dat Juncker niets te vertellen heeft over de NAVO, maar wat te denken van uitspraken van een politicus die openlijk verklaard heeft dat hij, wanneer het erop aan komt, gewoon liegt! Ik kan dan niet anders concluderen dat Juncker gewoon liegt. Immers in het associatieverdrag wordt de Oekraïne wel degelijk binnen de Atlantische militaire infrastructuur betrokken, wat ook blijkt uit de wapens die het uit NAVO-landen krijgt en de oefeningen die het doet met de NAVO, om maar niet te spreken over een aparte legerbrigade met Polen. De Westerse politici hebben toen gelogen en doen het nu wederom.

Zelfs de Amerikaanse President Obama heeft onlangs in een interview erkend dat Rusland en de Oekraïne zo nauw verbonden zijn, dat voor de verdere ontwikkeling erkend moet worden dat Rusland legitieme belangen heeft. Wanneer we de uitspraken van 2 jaar geleden als vergelijk nemen dan valt je mond open van verbijstering over zoveel huichelarij.

Achtergronden van de staatsgreep

Het is niet alleen belangrijk om het bedrog van de politici te doorprikken, maar ook om in het kort de achtergronden in herinnering te brengen die geleid hebben tot de dramatische situatie in de Oekraïne. Daarbij zijn zowel interne als externe factoren aan te wijzen.

Toen de Sovjet-Unie uiteen viel, was de Oekraïne één van de rijkste delen van het land. Het had een bruto nationaal product dat groter was dan dat van Polen. Het land had enorme industrieën, vooral de luchtvaart en wapenindustrie, en een enorme vruchtbare grond. Net als in Rusland, wat volgde op het uitvallen van de Sovjet-Unie was een gigantisch roof van publieke eigendommen. Mensen op de juiste plaatsen binnen het regeringsapparaat konden zich onmetelijk verrijken ten koste van de bevolking. Het betekende de opkomst van een kliek families die als oligarchen formidabele rijkdom vergaarden. In tegenstelling tot Rusland waar met het aantreden van Poetin een halt werd toegeroepen aan de plundering, kon deze kliek van miljardairs gewoon doorgaan tot het land praktisch leeg geplunderd was. Om van hun rijkdommen verzekerd te blijven, koos een deel van deze kliek oligarchen voor associatie met de EU. Een deel van het conflict lag binnen de machtsstrijd tussen de verschillende elites.

Externe factor

Maar er was ook een externe factor en die staat in nauw verband met de Amerikaans-Europese verhoudingen. Volgens de politiek en economisch analist Jim Willy waren de Duitsers al rond 2011 op de hoogte gebracht van de Amerikaanse plannen tot regime wisseling in de Oekraïne. Dat veroorzaakte een schok in Berlijn. Het verklaart de koortsachtige drijfveer om de Oekraïne binnen de EU te brengen. De EU, vooral Duitsland, heeft dan ook een belangrijke rol gespeeld in de organisatie van de Maidanprotesten. Maar de inkt van de deal tussen Janoekovitsj en de oppositie, onder toezicht van de Franse en Duitse ministers van Buitenlandse Zaken, op 22 februari 2014 was nog niet droog of fascistische groepen die het aanvankelijke vreedzame Maidanprotest hadden overgenomen en een orgie van geweld in Kiev organiseerden, voerden op instructie van de VS een staatsgreep uit. Illustratief voor de verhoudingen tussen de VS en de EU was het uitgelekte telefoongesprek van Victoria Nuland, onderminister van Buitenlandse Zaken van de VS, met de Amerikaanse ambassadeur Pratt over de regeringssamenstelling na de coup. Over de vraag wie de nieuwe premier moest worden verklaarde zij zich faliekant tegen de ex-bokser Klitsko, de Duitse favoriet, met de woorden: "Fuck the EU"! Diezelfde Nuland verklaarde in een toespraak op de Press Club in Washington dat de Amerikanen 5 miljard hebben geïnvesteerd in de omverwerping van de Oekraïense regering.

Voor de Amerikanen was het duidelijk wat met de Oekraïne moest gebeuren. Het moest gedeïndustrialiseerd worden en de voormalige Poolse leider Walesa heeft dat ook in openlijke bewoordingen verkondigd. De rijke landbouwgronden moesten ter beschikking komen aan multinationals als Montsanto voor de productie van GMO-gewassen en het oostelijk deel van het land gebruikt worden voor vernietigend schaliegas boringen. Het is ook niet verwonderlijk dat er juist in dat gebied zo hard gevochten en de infrastructuur vernietigd is.

Front tegen Rusland

De belangrijkste drijfveer was echter om de Oekraïne tot frontlijnstaat tegen Rusland te maken. De Amerikanen willen een militaire corridor van de Baltische staten en Polen aan de Oostzee tot aan de Oekraïne, Roemenië en Bulgarije aan de Zwarte Zee, om effectief Rusland van West-Europa te scheiden en daarmee elke poging om tot een Euro-Aziatisch blok te verhinderen. De ontwikkelingen in de Oekraïne zijn daarom niet alleen een uiting van toegenomen Amerikaanse agressie tegen Rusland, maar ook de Amerikaans-Europese tegenstellingen.

Het voornaamste Oekraïense kroonjuweel wat de Amerikanen najoegen was echter de Krim, met de belangrijke Russische vlootbasis. Wanneer zij die in handen konden krijgen dan lag de weg vrij naar de Kaukasus, om vanuit de Russische onderbuik de Russische Federatie verder te destabiliseren en uiteindelijk het land op te delen in een aantal onmachtige delen. De Amerikanen waren zo overtuigd dat zij de Krim al hadden, dat de bouwtekeningen al klaar waren hoe Sevastopol moest worden omgebouwd voor het Amerikaanse leger en ze al een vloot naar de Zwarte Zee dirigeerden. Het referendum op de Krim heeft dat verhinderd en we kunnen zien aan de reacties op de hereniging van de Krim met Rusland hoeveel pijn dat heeft veroorzaakt.

Sancties

In dit licht past ook de Amerikaanse strategie van de anti-Russische sancties als antwoord op de hereniging van de Krim met Rusland. Europa moest gedwongen worden tot deelname, hoewel het zou betekenen dat dit miljardenschade aan de economie zou betekenen. En die schade is omvangrijk, niet alleen voor de agrarische sector maar ook de industrie. Een Weens economisch instituut heeft berekend dat het de EU 2 miljoen arbeidsplaatsen heeft gekost. Liever Europa in chaos en ontreddering onder Amerikaanse heerschappij dan een florerend Europa in samenwerking met Rusland en China. De Amerikaanse Vicepresident Biden sloeg zich publiekelijk op de borst dat hij de Europeanen tot de sancties heeft gedwongen. En de Amerikanen kunnen trots zijn op het resultaat. Terwijl Europa door de sancties grote schade heeft geleden, is de handel tussen de VS en Rusland alleen maar toegenomen.

Dezelfde strategie van gecontroleerde chaos wordt nu gevolgd met vluchtelingen. De Oostenrijkse geheime dienst heeft bekendgemaakt dat het vooral Amerikaanse Ngo’s, vooral die van Soros, de reizen naar Europa financieren. Onderzoek naar oproepen in social media om naar Europa te gaan, verwijzen vooral naar accounts in de VS. Europa moet onder Amerikaanse controle blijven, al moet het continent daarvoor in totale chaos worden gestort en de Europese politici werken daar als trouwe vazallen aan mee.

Misdaad

In Europa was begrijpelijk weinig enthousiasme voor de sancties en het is goed in herinnering te nemen wat Europa uiteindelijk over de streep heeft gehaald: het neerschieten van het Maleisische verkeersvliegtuig boven Oekraïens grondgebied. Bijna 300 mensen zijn geslachtofferd, het merendeel daarvan Nederlanders, om Europa tot meedoen aan de sancties te dwingen. Er is al veel geschreven over deze misdaad en hoe dat onderzoek tot op de dag van vandaag in een mist van geheimzinnigheid wordt gehouden. Binnen enkele uren na de aanslag wisten de Amerikanen al wie het gedaan hadden en de krantenkoppen schreeuwden het uit: Poetin! Maar tot de dag van vandaag weigeren de Amerikanen met bewijzen te komen, kan de Oekraïne cruciale geluidsopnames geheim houden en wordt het onderzoek gekenmerkt door een tergend op de lange baan schuiven in de hoop, dat het uiteindelijk voorbij gaat. Over respect gesproken voor de nabestaanden. Inmiddels heeft het gif van de hysterische anti-Russische campagne haar werk gedaan, Europa doet mee aan de sancties en heeft zich nu in een fuik gebracht vanwaar zij moeilijk uitkomt.

Rol van Nederland

Het is niet de eerste keer dat Nederland direct betrokken is bij het dekken van misdaden in het belang van de Amerikanen. We zagen dit al eerder bij de zogenaamde massamoord van 8000 moslims in Srebrenica, waarvoor tot op de dag van vandaag geen bewijs is geleverd. Maar net als de beschuldiging van nu dat Rusland verantwoordelijk voor het neerschieten van het verkeersvliegtuig, blijft de beschuldiging aan het adres van de Serviërs hangen als een giftige wolk en wil men dit vooral zo lang mogelijk in standhouden. De geest van de mensen moet vooral het Amerikaanse vijandsbeeld blijven dienen. In de Oekraïense kwestie komt daar nog een andere duistere bijdrage bij. Nederland heeft op verzoek van de Amerikanen 100.000 euro geschonken aan een Oekraïens pro-Maidan Tv-station geschonken, dat later interviews uitzond met lieden die openlijk genocide bepleitten in het oosten van het land. Woorden als 'er zijn daar teveel mensen en het klinkt misschien hard, maar we moeten er minstens 1,5 miljoen elimineren', worden door de Nederlandse belastingbetaler gefinancierd. Op de vraag aan een Amerikaans functionaris waarom het juist aan Nederland werd gevraagd, antwoordde hij dat het om een delicate kwestie gaat waar nogal wat landen moeite mee hebben, maar Nederland doet niet moeilijk. Dat Nederland niet moeilijk doet hebben we kunnen zien aan het optreden van Frans Timmermans, toen nog minister van Buitenlandse Zaken, in de Veiligheidsraad na het neerschieten van het vliegtuig. Met openlijke leugens over het stelen van bezittingen door de plaatselijke bevolking en een misselijkmakende geveinsde ontroering, deed hij niet moeilijk.

Fascisme

Het is tegenwoordig grote mode om over Europese waarden te praten en het belang van de democratie. Ook in dat opzicht leren de gebeurtenissen in de Oekraïne ons een belangrijke les, nl. dat de Eurocraten en politici er niet voor schromen om openlijk in bed te kruipen met oude en nieuwe nazi’s. Terwijl in eigen land waarschuwend en dreigend wordt geageerd tegen mensen die uit frustratie en welgemeende verontrusting naar rechtse partijen worden gedreven omdat de zogenaamde linkse partijen een politiek beleid voeren die juist die frustraties en gevoelens van onmacht en verontrusting veroorzaken, worden ze als nationalisten en neonazi’s weggezet, wat ze juist nog verder in de armen van rechtse demagogen drijft. Maar wanneer bruinhemden met swastika’s, SS-symbolen en Hitlergroet door Kiev marcheren, dan zwijgen ze niet alleen, ze werken er openlijk samen mee. Ook hier een staaltje huichelarij van de bovenste plank.

In december van 2012 nam het Europese Parlement een resolutie aan waarin werd opgeroepen om niet samen te werken met de Svoboda-partij in de Oekraïne. Dit naar aanleiding van hun grote verkiezingsoverwinning. Svoboda heette eerst Socialistisch-Nationalistische Arbeiderspartij, een pure nazipartij. Om de associatie met de NSDAP van Hitler echter niet al te duidelijk te maken, werd de naam veranderd in Svoboda. In 2014 waren de Europese politici zo euforisch over wat zich op de Maidan afspeelde, dat de resolutie in de prullenbak verdween en ze zich verdrongen om samen op het podium met de meest notoire fascisten te kunnen staan en niemand protesteerde dat Svoboda in de regering kwam en cruciale veiligheidsposten kon bekleden.

Terwijl in eigen land Wilders-stemmers worden weggezet als rechtsradicalen, bijna nieuwe fascisten, zwijgt men als het graf over de terreur die in de Oekraïne door nazi-bendes wordt uitgevoerd. Toen op 2 mei 2014 anti-Maidan protesters in het gebouw van de vakbond werden gedreven, vervolgens in brand werd gestoken [1], waarbij meer dan honderd mensen omkwamen en wie trachtte uit het gebouw te komen letterlijk werd doodgeknuppeld of neergeschoten, deed Frans Timmermans op Facebook dit af als Russische propaganda. De Volkskrant maakte het nog bonter met een foto-onderschrift bij zo’n nazibetoger als dat het om een Russische nationalist zou gaan.

Terreur

De nazi-bendes zijn vanaf het moment dat zij de macht grepen ingezet om een sfeer van intimidatie en terreur tegen het Russische deel van de bevolking te organiseren. De Amerikaanse ambassade in Kiev heeft daarin een actieve rol gespeeld.[2] Als eerste vond een terreurdaad plaats tegen terugkerende Krim anti-Maidan betogers. Daar werd duidelijk gemaakt wat de bewoners van de Krim konden verwacht: een bloedbad. Het was zeer bepalend voor de uitslag van het referendum.[3] De Russische taal werd verboden, evenals de partij van Janoekovitsj, de Partij van de Regionen, en de Communistische Partij. Over dit alles geen woord van protest in de Westerse media en van politici. Zelfs de Oekraïense homo’s, normaal gesproken het troeldier van de Westerse democraten, ondergaan een andere behandeling. Toen de Gaypride in Kiev met grof geweld uit elkaar werd geslagen, bleef het stil. Toen als reactie op deze terreur de mensen op de Krim en Donbass in verzet kwamen, puur om zich te beschermen, werd het spookbeeld van 'de Russische Interventie' gebruikt om de mensen in het Westen van de werkelijke aard van de ontwikkelingen te informeren.

Duizenden mensen zijn in het gebied van Donetsk en Lugansk omgekomen en huizen, fabrieken en andere civiele infrastructuur vernietigd.[3] Honderdduizenden zijn van huis en haard verdreven en nog eens honderdduizenden jonge mannen zijn het land ontvlucht om niet te willen deelnemen aan deze burgeroorlog. Stelselmatig wordt in het Westen de nazi-misdaden verzwegen of afgedaan als incident of Russische propaganda. In de oostelijke gebieden onder controle van Kiev terroriseren nazi-bendes tot op de dag van vandaag de bevolking, beroven ze van letterlijk alles wat ze hebben en kunnen ze ongestoord misdaden begaan. In de straten van Kiev konden ze ongestoord leuzen roepen: "Alle Moskalis (Russen) aan het mes", net zoals ze nu in het Hongaars sprekende deel marsen houden met leuzen als "Alle Hongaren aan het mes". Mensen die verdacht werden van pro-Russische sympathieën werden en worden nog in elkaar geslagen. Journalisten worden omgebracht en duizenden mensen zijn verdwenen. Maar voor het Westen is dit alles Russische propaganda.

Niet alleen in de gebeurtenissen van de Oekraïne zien we de dubbele moraal van de Westerse huichelaars. Oud Waffen-SS’ers kunnen in de Baltische staten openlijk hun marsen houden en hun misdadig verleden verheerlijken en leeft de Russisch sprekende minderheid in een apartheidsregime, zonder volwaardige burgerrechten. De Europese politici zijn heel selectief waar het gaat om Europese waarden. We hebben dit nog onlangs kunnen zien met het pakt van de EU met Turkije. Steun geven aan ISIS, genocide tegen de Koerden, het muilkorven van de pers, het is misschien niet netjes, maar echt een probleem is het voor de Europese 'democraten' niet en Erdogan kan jaarlijks rekenen op miljarden. Er hoeft echter maar een fractie te gebeuren in Rusland, of de propagandamachine draait op volle toeren en helaas, hoe doorzichtig het ook is, het is zeer effectief.

Hopeloze toestand

De huidige situatie in de Oekraïne is ronduit hopeloos. Het land is bankroet, hele industrietakken zijn verdwenen en het wordt geleid door een bende corrupte misdadigers. De levensstandaard van de mensen is gedaald tot minder dan dat van Ghana. Meer dan een miljoen mensen zijn naar Rusland gevlucht, en nog eens een miljoen is in Polen wanhopig op zoek naar werk. De belangrijkste economische activiteiten van het land zijn op dit moment financiële zwendel, smokkel, handel in drugs, wapens, mensen en menselijke organen. Alle miljarden die in de afgelopen 2 jaar al naar het land zijn gegaan, van de EU en het IMF, is verdwenen in zakken van de corrupte elite. Wanneer we ons dan ook met dat land gaan associëren, dan moeten we beseffen dat we daar een heel hoge prijs voor gaan betalen. Men heeft berekend dat wanneer het associatieverdrag daadwerkelijk doorgaat en de visumplicht wordt afgeschaft – wat met zekerheid valt te verwachten - dat er tussen de 3 en 8 miljoen mensen naar het westen zullen komen. Dan zal het niet lang duren voor we hier ook (nog meer, red. DW) nazisymbolen en Hitlergroet in de straten zullen aantreffen.

Uiteenvallen

Het bankroet van de Maidan-coup is tevens het bankroet van de EU. Het is een uitzichtloze situatie en de Oekraïne als land heeft opgehouden te bestaan. Er zijn hele diepe wonden geslagen die onherstelbaar zullen blijken. Het land zal op welke wijze dan ook uiteenvallen, hoezeer de Westerse politici dit ook zullen proberen te ontkennen en blijven volharden dat de EU nog iets te bieden heeft. Naar het schijnt zijn in de besprekingen in Moskou voorafgaande aan het Minsk-2 overleg tussen Rusland, Duitsland en Frankrijk daarover al niet-schriftelijke overeenkomsten gesloten. De belangrijkste reden dat Duitsland een andere positie is gaan innemen werd veroorzaakt door de grote militaire nederlaag van het Oekraïense leger bij Debaltsevo. Daar werd een kwart van het Oekraïense leger door het leger van Donbass omsingeld. Dat leidde tot paniek in Berlijn en dwong Merkel in alle haast naar Moskou te gaan om het Oekraïense leger te redden. Frankrijk werd erbij betrokken om te voorkomen dat het kon worden gezien als een tweede Molotov-von Ribbentrop pact. Minsk-2 volgde dus op een militaire nederlaag van de Kiev-junta, net zoals Minsk-1 dat ook was.

Fuik

De politici van de EU-landen hebben met hun hoogmoed en laffe volgzaamheid aan de VS zichzelf in de fuik gebracht. In de eerste plaats met hun misrekening dat Rusland te provoceren zou zijn met militair ingrijpen in het oosten van de Oekraïne, waarmee het land als agressor kon worden bestempeld en vervolgens met de sancties tegen Rusland. Deze hebben het land weliswaar grote schade toegebracht, maar het antwoord van de Russen daarop maakt dat het uiteindelijk sterker eruit komt. Europese exportmarkten zijn als sneeuw voor de zon verdwenen en vervangen door eigen productie of andere exportlanden. Europa zal moeilijk weer die export naar Rusland kunnen terugkrijgen. De verwachting is dat in de tweede helft van het jaar de Russische economie weer gaat aantrekken, terwijl de misère voor Europa nog lang zal worden gevoeld. Rusland is zich met China en andere belangrijke economieën in een snel tempo zich los aan het maken van de Anglo-Amerikaanse financiële overheersing. Hoewel de strijd over dit in Rusland nog in alle hevigheid woedt, winnen de krachten om zich helemaal los te maken aan terrein.

In de tweede plaats zit Europa in fuik door het opheffen van de sancties afhankelijk te maken van de uitvoering van het Minsk-2 akkoord. Het probleem voor de EU is dat Kiev moet laten zien dat het serieus bereid is het akkoord uit te voeren, met name is het geven van grote autonomie voor de regio’s en directe onderhandelingen met de leiders in Donetsk en Lugansk. Kiev heeft de uitvoering van Minsk-1 gesaboteerd en dacht met een militaire operatie de tafels te kunnen keren. Die vernederende nederlaag leidde tot Minsk-2, wat ook gesaboteerd werd. Er werd vervolgens uitstel gegeven tot maart van dit jaar en Kiev heeft nog niets ondernomen. Het enige wat Kiev heeft laten zien is een interne machtsstrijd en zeer onfrisse toestanden in de Rada, het Oekraïens parlement, waar de leden regelmatig met elkaar op de vuist gaan. De Europese politici moeten nu tot hun wanhoop vaststellen dat met fascisten geen deals zijn te sluiten. Maar zolang Kiev geen uitvoering geeft aan de uitvoering van Minsk-2, blijven de sancties tegen Rusland van kracht, en Rusland heeft de tijd mee. Wanneer het economisch herstel in dat land zich weer gaat inzetten, hebben de sancties geen enkele betekenis meer. Hoogmoed komt voor de val, luidt het gezegde en de val zal heel diep zijn voor de EU. De tegenstellingen groeien met de dag. Vooral de Zuid-Europese landen willen van de sancties af. Het zal interessant zijn te zien wat er gebeurt als de premier van Italië in juni Moskou bezoekt. Eén ding is duidelijk, de EU is aan het splijten, over de politiek ten aanzien van de Russische sancties, over de groeiende weerzin over de bezuinigingen in de Europese landen en het probleem met de vluchtelingen.

Het gegeven dat nu opeens heel andere geluiden uit Europa en Washington klinken heeft zeker ook te maken met de schrik bij de NAVO over het succesvolle Russische militaire optreden in Syrië. Rusland is niet het zwakke land als werd aangenomen en het dwingt het NAVO-bondgenootschap tot herbezinning.

Als het referendum in Nederland voor nog een crisis kan zorgen, dan is dat meer dan welkom.

* Als je werkelijk een antifascist bent dan associeer je je niet met een nazi coup-bewind!

* Als je werkelijk een daad wilt stellen tegen de hypocriete Westerse politici en hun leugens en bedrog, dan stem je op 6 april tegen!

Noten:

[1] Zie: https://www.youtube.com/watch?v=Ja4c8sHHhSE en https://www.youtube.com/watch?v=R8hOpZyVydc&spfreload=1

[2] Zie https://www.youtube.com/watch?t=11&v=8-RyOaFwcEw

[3] Zie: http://www.fort-russ.com/2015/02/korsun-massacre-anniversary-what-really.html

 


Share |