Lees het in uw eigen krant. LEES DE WAARHEID DeWaarheid.nu
VOLKSEDITIE VOOR NEDERLAND
VCP.nu

HOME

DutchEnglishFrenchGermanItalianPortugueseRussianSpanish


Zie ook:

Indrukwekkende fotoreportage over de redding van vluchtelingen die vanuit Libië Italië proberen te bereiken en degenen die het niet hebben gered.

De humanitaire ramp aan de buitengrenzen van Europa

Ongeziene humanitaire crisis: EU zet oorlog tegen migranten verder

Doodskisten herinneren Europese leiders aan hun verantwoordelijkheid

Business as usual: nog een ramp met bootvluchtelingen

Misschien kan de Navo nogmaals helpen?

Het massagraf van Europa breidt uit

Lampedusa verdient Nobelprijs voor de vrede

Lampedusa, het complete falen van Europa

Bootvluchtelingen

22 april 2014 - Elke simpele ziel met wat kennis van het dossier der Afrikaanse vluchtelingen en de Middellandse Zee kon je het zo vertellen dat wat nu gebeurt onvermijdelijk was. Libië met zijn lange kust is de ideale uitvalsbasis geworden voor honderdduizenden vluchtelingen. Met alle dodelijke gevolgen van dien.

Waarom dat dit de voorbije jaren plots zo uitgroeide en sindsdien in crescendo ging is logisch en kon men zo verwachten. De buffer, de dijk die dit altijd tegenhield is immers weggenomen. En die buffer heet de regering van Moeammar Kadhaffi, de met steun van de EU vermoordde Libische president.

Met de man was in het verleden een overeenkomst gesloten waarbij hij in ruil voor wat politieke steun de Afrikaanse vluchtelingen die via zijn land per boot Europa wilden bereiken tegenhield. Het was niet fraai maar wat gezien de armoede in Afrika en de welvaart in Europa mede door een toegenomen mobiliteit onvermijdelijk was geworden. Europa wil de toevloed immers stoppen.

Op vraag van de EU zorgde de Libische president Moeammar Kadhaffi ervoor dat er amper bootvluchtelingen vanuit zijn land vertrokken [1]. Maar desondanks moest men zo nodig de man laten vermoorden. Men zit nu met de gevolgen van die misdaad.

Afrika was door het westen in het kader van een neokoloniaal beleid in handen gestopt van allerlei kleptocraten genre Mobutu en de Gabonese familie Bongo die ervoor zorgden dat de grondstoffen tegen een zacht prijsje in het westen kwamen.

Zij kregen in ruil dan hun mooi percentje. Over het lot van de lokale bevolking trok men zich uiteraard niets aan. Behoudens dan wat schijnheilig klinkende woorden van de verantwoordelijken voor ontwikkelingshulp. Maar die Afrikaanse bevolking werd de voorbije decennia mobiel en trok op reis zoekend naar beterschap. Onze straten kleuren dan ook elke dag zwarter.

Daarom dat men in het verleden die wat stilgehouden overeenkomst met Kadhaffi sloot. Over Libische kampen met opgesloten Afrikaanse vluchtelingen hoorde of zag je dan ook amper iets. Evenmin raakten er verhalen over de mishandeling van die Afrikanen door Libiërs in onze pers. Er geraakten echter geen mensen vanuit Libië in zee en dat telde voor onze Europese regeringen.

Arabische Lente

Maar plots kwam daar die zogenaamde 'Arabische Lente' wat in wezen niets anders was dan een Amerikaanse en door de EU gesteunde poging om via agitatie en propaganda de regeringen in de seculiere Arabische landen omver te werpen en te vervangen door een ratjetoe van islamisten verbonden met de Moslimbroederschap of zelfs al Qaeda en het Saoedische salafisme.

Het gevolg was dat de spanning in al die staten toenam en er in een aantal landen zelfs burgeroorlogen ontstonden. Gelukkig hielden Tunesië en Egypte stand en mislukten de pogingen om ook Algerije aan te pakken.

Alleen in Libië, Irak, Syrië en nu Jemen is het volop oorlog en stromen die landen daarom deels leeg. Een gevolg van de westerse steun aan die salafistische opstandelingen. Maar Libië viel en met de dood van Kadhaffi klapte het land in elkaar in meerdere stadsstaten waar tot de tanden gewapende bendes met steun van Qatar, Turkije en Saoedi Arabië elkaar uitmoorden.

Was Libië een land waar wonen, gezondheidszorg en onderwijs gratis waren en de bevolking de hoogste levenstandaard had van gans Afrika dan ligt dat land nu totaal in puin. Recent werd nu ook de Nationale Bank, beheerder van het vele oliegeld opgesplitst. En van de uitvoer van olie is er amper nog sprake. Het land wordt snel een pauper in handen van roversbendes.

Dat de mensen uit de regio dan de vele oorlogen, de repressie ontstaan door het destabiliseren van de regio en de schrijnende armoede in zwart Afrika ontvluchten wekt geen enkele verbazing. Het is toch een typisch verschijnsel van elk levend wezen dat ze op zoek gaan naar beterschap. Zelfs de planten doen het en dus zeker mobielere wezens als de mens.

Menselijk drama

De mensen die vluchten doen dat trouwens niet zomaar. Men riskeert hier immers zijn eigen leven en dat doet men maar als het bestaan werkelijk uitzichtloos is. De povere centjes van de familie afgeven aan onbekende figuren die hen een reis beloven naar het 'paradijs' doet men niet zomaar. En bovendien weten ze beter dan wie ook hoe gevaarlijk die reis is.

Dit is een menselijk drama dat in essentie een gevolg is van het Europese en Amerikaanse optreden die samen met hun vrienden in Israël, Qatar en Saoedi Arabië meenden de regio in brand te moeten steken en de kanker van het islamitisch sektarisme, het salafisme, voluit promoten.

Maar zolang er geen 'Arabische Lente' was en Kadhaffi de boel onder controle had was er voor de EU amper een probleem. En dan plots in 2011 begon in de stad Benghazi de opstand en wou men verhinderen dat Kadhaffi die opstand zou neerslaan. Er was volgens de EU immers een gevaar voor een bloedbad en dat wou men zogezegd verhinderen.

Europese leiders schreeuwden echter moord en brand want in hun optie dreigde hier een genocide en Europa moest die verhinderen, niet alleen met onze bommenwerpers maar ook met soldaten op de grond.

Dat laatste bleef echter beperkt tot enkele groepen specialisten, zogenaamde special forces, die deze jihadisten dan moesten leiding geven. En dus onder het mom van een VN-resolutie vernielde men Libië en werd haar president vermoord. De VN die in 1945 speciaal was opgericht om landen die werden aangevallen te verdedigen werd een instrument om die te vernielen.

Totale chaos

Sindsdien is het land in totale chaos uiteengevallen met allerlei roverbendes die hun ideologie en godsdienst alleen maar gebruiken om te kunnen plunderen. Met landen als Turkije die via hen pogen om zo hun regionale macht uit te breiden.

En dus is er van een bewaking van de kustlijn geen echte sprake meer. Mensen die willen vluchten dienen die bendes te betalen om daarna dan het sop te kiezen in een door die bendes ter beschikking gestelde boot.

Recent nog kwam er een groep bootvluchtelingen in Italië aan wal waarvan er een aantal serieuze brandwonden hadden. Opgelopen bij het inschepen toen vermoedelijk bendes onder elkaar ruzie kregen over de van die sukkels ontvangen centen.

En nu zitten onze Europese politici met de miserie op hun dak. Ze hadden het zo kunnen vermoeden en er zullen, zeker weten, wel een aantal adviseurs hen toen ze Libië vernielden op gewezen hebben. Maar ja die politici leden aan een zware machtshonger en waren doof voor alle raad die hun machtshongerige pret zou kunnen bederven.

De reacties van onze politici in antwoord op al die drama’s op zee zijn er dan ook naar. Ze getuigen van hypocrisie, het verzwijgen van de waarheid of grossieren in asociaal zijn en domheid. Onze politici op hun best dus.

Europese leiders zeggen het in de trant van 'wel wat meer te willen doen als ook de andere Europese landen dat doen'.

Zwijgen over de oorzaak

Over Libië zwijgt men in 1000 talen waaronder het Arabisch. Zoals trouwens praktisch gans de media zwijgt over de oorzaak voor dit drama: de moord op Kadhaffi.

Hoeveel bootvluchtelingen er in Libië klaar staan om te vertrekken is onduidelijk. Een minimum- schatting lijkt 200.000 te zijn. Een Italiaanse ambtenaar had het zelfs over 1 miljoen. Niemand weet het natuurlijk. Dat het er echter veel zijn is overduidelijk. Er zou volgens bepaalde kranten in Libië zelfs een tekort aan boten zijn. Wat gezien de stroom asielzoekers natuurlijk geen verbazing wekt.

Er wordt gezegd: "We moeten de strijd tegen de mensensmokkelaars opvoeren in samenspraak met de Noord-Afrikaanse landen", (Belgische staatssecretaris van Asiel en Migratie Theo Francken) en "Zolang de conflicthaarden in het Midden-Oosten blijven bestaan, zullen we deze stroom zien komen." of "Dat het een echt Afrikaans probleem is. Daar ligt de bal. Daar moet het leiderschap worden ontwikkeld om de problemen aan te pakken", (Nederlandse Premier Mark Rutte).

Maar het is Libië dat het probleem vormt en waar volgens sommigen honderdduizenden staan te trappelen om ook in een bootje richting Europe te stomen. En in Libië is er dankzij het geschreeuw van Bernard-Henri Levy, Guy Verhofstadt en onze regeringen geen centraal gezag meer. Met met wie moet men er dan gaan praten? Er is dankzij de EU niemand meer.

En de conflicthaarden in het Midden-Oosten zijn mede een gevolg van de Europese bemoeienissen en steun aan al die jihadisten. Typerend was het feit dat het Amerikaanse consulaat in Benghazi bewaakt werd door een aan al Qaeda gelieerde bende. Tot enkele leden ervan amok maakten en de Amerikaanse ambassadeur voor Libië J. Christopher Stevens lynchten en doodschoten.

Steun voor oorlog

Trouwens de meeste EU-landen doen helemaal niets om die conflicthaarden en oorlogen in het Midden-Oosten te stoppen. Integendeel, ze steunen ze en bezoeken landen als Qatar en de Verenigde Arabische Emiraten, de geldschieters en wapenleveranciers van die salafistische bendes.

Het probleem wordt voor zover geweten niet eens ter sprake gebracht. En van een stop van de wapenverkoop aan die landen was er helemaal geen sprake. Integendeel, ze steunen er de bombardementen op Jemen en de vernieling van nog maar eens een Arabisch land.

In Het Laatste Nieuws van maandag 20 april had Didier Reynders, de Belgische minister van Buitenlandse Zaken, wel al een 'oplossing' voor de huidige drama’s: "De komende uren en dagen zullen we moeten zien of er in Libië een échte regering kan komen… Dat is nodig om een partner te hebben in de strijd tegen de mensensmokkel." De komende uren en dagen dus. Grapjas.

Dit komt dan van een man die als minister van Buitenlandse Zaken mee hoofdverantwoordelijk is voor het vermoorden van de Libische president, het uitschakelen van de regering daar en het vernielen van het land.

Maar geen zorg na 'rijp beraad' hebben de ministers van de EU dan besloten om alle boten die gebruikt werden door die vluchtelingen te … vernielen. Nou fantastisch, alsof die boten een soort van ferrydienst verzekerden tussen Libië en de EU. Veel verder kwam men eergisteren bij de EU niet behoudens wat luidruchtig gekwaak.

Inhoudsloos gewauwel

Verder wist de Belgische staatssecretaris van Asiel en Migratie Theo Francken te zeggen dat het een "complexe zaak" is en stelde de Italiaanse minister van Buitenlandse Zaken Paolo Gentiloni dat: "De reputatie van de Europese Unie staat op het spel."

Terwijl zijn Britse collega Philip Hammond op zijn beurt het op zijn klassieke agressieve Britse wijze aldus stelde: "Daarbij moeten ook de criminelen die deze handel beheren, gezocht worden." Veel kletspraatjes dus. Inhoudsloos gewauwel.

Maar men beloofde wel meer vluchtelingen op te nemen om Italië en Griekenland te ontlasten. Ook Francken deed die belofte. En intussen wil de VVD van Premier Mark Rutte alle uitgeprocedeerde asielzoekers zonder welke steun of opvang dan ook desnoods op straat laten sterven. Kortom, de grote Europese 'humanisten' in al hun glorie.

Syrië, geleid door wat diezelfde Rutte een monster noemt, heeft toen men vanuit Europa Israël hielp stichten honderdduizenden Palestijnse vluchtelingen opgevangen, nu al straks 70 jaar lang. En toen De VS met Nederlandse steun Irak binnenviel kon men nog eens honderdduizenden vluchtelingen opvangen. Maar volgens Rutte wordt Syrië geleid door een monster.

Koopt iemand voor die Europese politici eens een spiegel zodat ze kunnen zien hoe onmenselijk zij wel zijn? Het is beschamend om Europees te zijn.


[1] Volgens een door De Standaard vandaag gepubliceerde statistiek vertrokken er in 2010, het laatste volle jaar dat Kadhaffi aan de macht was, vanuit Libië 4.500 bootvluchtelingen, in 2014 waren er dat al 170.760. Wel is niet duidelijk van waar die statistieken vandaan komen.

Bron: Willy Van Damme


Share |